Nest met spiegelei

door Anneke Doornbos

Auteur: Anneke Doornbos (page 1 of 8)

Nieuwe lente, nieuwe visitekaartjes

Leuk om uit te delen, mijn zelf ontworpen visitekaartjes.

Hoe mooi past dit bij het voorjaarsgevoel!

Zelf word ik er helemaal vrolijk van, jullie ook?

Eindfestival RAAK Zwolle

Met mijn boek sluit ik goed aan bij het thema Ervaringsdeskundigheid.

Ik volg ook een tweetal workshops, weer een leuke ervaring!

Zie link:

https://mindplatform.nl/agenda/eindfestival-raak-ervaringsdeskundigheid

Nóg een droom…een kinderboek…

Joep rende hard. Toen stopte hij en greep naar zijn zij. Hij kreunde en zijn borst ging op en neer. Waar was hij eigenlijk. Hij zag hoge bomen en een groene graskant. Hijgend ging hij zitten in het natte gras. Fijn dat koele gevoel aan zijn blote benen. Joep trok zijn schoenen en sokken uit en kroelde met zijn tenen in de vochtige grassprieten. Hij zuchtte en deed even zijn ogen dicht. ’Ik ga niet meer naar huis terug, ze bekijken het maar’ mompelde Joep.
Opeens fladderde er iets naast hem op de grond. Toen hij keek, zag hij, op een grote kei, een klein vogeltje. Het had bruine, rode en grijze kleuren en een kopje met grote zwarte oogjes. Hij wipte ongeduldig met z’n staartje. Ze keken elkaar aan. De jongen durfde zich niet te bewegen, bang dat hij het beestje zou verjagen.
‘Wie ben jij en wat kom je hier doen?’ vroeg het vogeltje brutaal. Van schrik viel de jongen achterover in het nattige gras. Hij keek met grote ogen naar de vogel en hield zijn adem in. Hij dacht dat vogels alleen konden fluiten.
‘Ik, eh, ben Joep’ zei hij voorzichtig.. ‘Ik ben Roodborst’ zei de vogel.
‘Roodborst?’
‘Ja, heb je mijn rode borst dan niet gezien’ zei de vogel bozig, en wipte met zijn staart.
‘Ik vind het meer oranje’ mompelde Joep zachtjes.
‘ Doet er niet toe’ klonk Roodborst beslist en schudde zijn borst nog meer naar voren.
‘Wie mag jij dan wel zijn?’ Zijn oogjes leken pikzwart tussen de kleine veertjes.
‘Joep’ zei de jongen en keek bedeesd naar de grond.

‘Stomme naam!’

………….Nieuwsgierig hoe het verder gaat? 

Themabijeenkomst in Oldenzaal in april

Ons winter-gedicht in de Schik, fijne feestdagen allemaal !

Afstand

De Amerikaanse ruimtesonde Voyager 2 heeft na meer dan veertig jaar onafgebroken vliegen ons zonnestelsel verlaten. 

Dat maakte de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA maandag bekend. De ruimtesonde meet al sinds 5 november geen plasmadeeltjes van de zon meer, wat erop wijst dat de Voyager 2 definitief buiten bereik van de zon is

Ik lees het artikel met aandacht door. Het is toch ongelooflijk dat de ruimtesonde zover bij ons vandaan is. Met als doel de ruimte te ontdekken. Eventuele andere levende wezens te attenderen op ons bestaan. Er is een gouden langspeelplaat mee, met muziek, geluiden van de aarde en een beschrijving van de mens. De informatie die tot ons komt is ruim een maand onderweg. Er is een toename van kosmische straling en dat betekent dat ze buiten de invloed is van de zonnewind. De Voyager functioneert nog steeds naar behoren, ondanks de enorme afstand.

Het woord afstand komt binnen bij mij. De stilte maakt dat ik ga denken en ik leg de krant opzij.

In mijn hoofd komt ruimte. In mijn levensreis is er ook ruimte. De tijd en de reis maken de baan in mijn eigen stelsel. Mijn stelsel van mijn gezin. Met Merel. Mijn kind.

 Het is stil de laatste tijd tussen ons. Ik ben bezig metmijn dingen, zij met de hare. Als er een bericht komt , merk ik dat er al veel tijd is tussen het gebeuren en het melden. Af en toe een app, een bericht op Facebook waar een nieuwe liefde aangekondigd wordt. Ik weet niet precies meer wat ze doet, waar ze naar toe gaat of wil.  

 Ze is als een ruimtesonde door mij in de ruimte gezonden. Mijn opvoeding is haar gouden langspeelplaat. Ze moet het er mee doen. De rest leert ze bij op haar lange reis in de tijd. Het zijn haar ontmoetingen. Haar keuzes in richtingen. Haar bezigheden, haar eigen invulling van de feestdagen.

 Als ik een bericht van haar hoor, zit er tijd tussen. Maar het nieuws komt wel over.

 Ik zit in de basis, volg haar en zend af en toe een bericht naar haar en krijg een signaal terug.

Los van mijn zonnewind betekent dat ze reist.

Een ontdekkingsreis in het leven.

Met de wind mee.

Getekende impressie, rechts onder mijn bijdrage visueel gemaakt

Foto impressie van die dag met Lucille Werner, symposium BCMB 19 november

Gespreksavond ASS in Almelo woensdagavond 28 november

Gespreksgroep ASS
Woensdag 28 november zal Anneke Doornbos, schrijfster van het boek ‘Nest met spiegelei’ aanwezig zijn tijdens de gespreksavond ASS van Mantelzorg Almelo in De Kolk. Zij leest voor uit haar eigen werk en gaat in gesprek met de aanwezigen over haar zorgen om/voor haar dochter met autisme. Ze vertelt over haar eigen proces van zorgen en loslaten en doet dit soms met een traan maar veelal met humor en een kwinkslag.
Iedereen die in zijn omgeving te maken heeft met autisme is van harte welkom om aan te schuiven en mee te praten.

Mijn bijdrage aan landelijk symposium van BCMB op 19-11-18

Landelijk symposium: Cliëntondersteuning naar een hoger niveau, 19 november 2018

Tijdens dit middagsymposium stoppen wij een thermometer in de cliëntondersteuning. Deze middag biedt een goede aanvulling op de koplopersconferentie van 20 juni jl van Movisie en de VNG. Wij nodigen beleidsbepalers en beslissers uit gemeenten en rijksoverheid, zorgkantoren, cliëntorganiaties, clíëntondersteuners en hun werkgevers van harte uit om deel te nemen.

Lucille Werner zal ons op haar kenmerkende wijze vaardig door het programma leiden.
Namens het Ministerie van VWS zal  Jelle Rauwerdink, programma manager cliëntondersteuning het onderzoeksrapport in ontvangst nemen.
Het programma bestaat verder uit de volgende onderdelen:

Cliëntperspectief:
Ilya Soffer van Ieder(in) presenteert u de visie op cliëntondersteuning vanuit cliëntenperspectief.

Anneke Doornbos, ervaringsdeskundige geeft u een kijkje in haar leven en haar behoefte aan ondersteuning.

Cliëntondersteuners aan het woord:
Wij presenteren de uitkomsten van het eerste landelijk onderzoek naar de kwaliteit van cliëntondersteuning vanuit het perspectief van de cliëntondersteuners zelf. Wij gaan met u het gesprek aan over kwaliteitseisen aan cliëntondersteuning. Hoe borgt u de kwaliteit van cliëntondersteuning in uw gemeente? En hoe zorgt u voor een optimale samenwerking tussen professionele en vrijwilligers en/of ervaringsdeskundige cliëntondersteuners? Dit zal uw beleid verder reliëf en inspiratie bieden.

Gemeenten: Werk in uitvoering:
Vijf gemeenten in Nederland pitchen voor u hun aanpak van de cliëntondersteuning. De gemeenten Den Haag, Baarn, Maastricht, Deurne en Hoeksche Waard presenteren  in een kort maar krachtige pitch hoe zij hun cliëntondersteuning invulling geven en verder ontwikkelen. Laat u inspireren onder het motto:  “Alleen ga je misschien sneller, maar samen kom je verder”.

Dit symposium en het onderzoek zijn mede mogelijk gemaakt door het Ministerie van VWS.

« Oudere berichten

© 2019 Nest met spiegelei

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑