De Generatietuin aan de Akkerwal te Wierden heeft donderdag 11 juli jongstleden de feestelijke start voor de aanleg van rolstoelpaden gevierd. Deze paden kunnen dan door iedereen gebruikt worden. Hoe mooi is dat. Waar voorheen nog niets lag, behalve grasland, kan ieder die dat wil, dwars door een prachtige tuin, genieten van al wat er groeit en bloeit.

Paden beginnen ergens en leiden ons naar allerlei plaatsen. Soms naar plekken waar je niet wilt terechtkomen maar ook naar mooie (vakantie) bestemmingen. In ieder geval is de weg op zichzelf vaak al de moeite waard. En is de weg zwaar; dat maakt je sterker.

De weg naar vrouwen in de top, was ook een lange route. En nog steeds zijn we onderweg.

Maar in Wierden zijn we ergens beland, we hebben een vrouwelijke burgemeester: Doret Tichgelaar-van Oenen.

Een van de vele voorbeelden van vrouwen die in de huidige tijd een functie kunnen beoefenen die ze begeren. Daar is voorheen een lange weg voor afgelegd. Na alle mannelijke burgemeesters heeft zij de eer dit nieuwe pad in te slaan binnen de gemeente Wierden.

Ze heeft er zin in. Ze ziet werk, nét als in haar voormalige winkel. En wérk is aan de winkel in Wierden.

Er spelen forse bezuinigingen, de broekriem moet worden aangehaald. Het wordt een zware weg met hobbels die genomen moeten worden. Een richting die alle bewoners van Wierden zullen ingaan.

Voor Doret voelt Wierden als een warm bad. En ze wil het bad graag op temperatuur houden.

Maar mag ik de nieuwe burgemeester tóch een vraag stellen.

Wilt u dan wel een bad nemen ná die fikse wandeling met flinke pas, stralend oog en blijde zin langs de Wierdense lanen?

Mijn originele, niet door de redactie aangepaste, column voor De Wiezer (juli 2019)