Nest met spiegelei

door Anneke Doornbos

Sprakeloos

Het is geen zwarte maar een witte bladzijde, ik heb zoveel woorden

maar de woorden zijn zo zwart.

Zo donker dat ik er niet te veel op papier meer kan zetten.

Deze bladzijde zou jullie fietstocht moeten zijn naar het bankje,

samen met je vriendje, achterop, je armen om hem heen.

Jullie gezichten in de wind, glimlachend naar elkaar.

Maar het gaat nu over jou te begeleiden en afspraken,

jouw begeleiders weten het niet meer.

En de andere ouder wil nu geen contact met jou.

Ik wankel ook.

Maar nooit in mijn liefde voor jou, Merel.

Ik wil geen bemoeienis, zeg je, in jouw woorden.

Trots kijk ik je aan, ik zie je.

Fiets naar dat bankje, samen met hem.

Voel en ga je eigen weg.

Jouw leven.

2 reacties

  1. Ik zie je
    En ben trots
    Sla de armen om jou
    En geef je
    Dikke knuffel

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

© 2019 Nest met spiegelei

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑

%d bloggers liken dit: