Nest met spiegelei

door Anneke Doornbos

Tóch geluisterd

Als ik bij haar op bezoek kom , weet Merel dat er eerst geknuffeld moet worden. We houden het kort.
‘Huh’, klinkt het ongemakkelijk. Ze glimlacht even en loopt direct voor me uit. Een lege koffer ligt in de hal.

Ze is net terug van een vakantie. Een groepsreis voor mensen met een lichte beperking.  De reis ging naar Schotland.
Voordat ze vertrok liet ik haar een kaart zien van Europa en wees aan waar ze naar toe ging. Het reisprogramma namen we nog even samen door. Ik vertelde over typische Schotse dingen, doedelzakken, geruite rokken voor mannen, de vele grote meren met zelfs een monster.

Als laatste gaf ik aan dat ze voor mij géén souvenirtjes hoeft te kopen. Of ze het allemaal meekreeg en begreep, kon ik niet peilen.

Nu loopt ze voor me uit naar haar eetkamertafel. Ik zie verpakte cadeautjes liggen.  Verrast denk ik ‘Och, ze heeft wél wat voor me gekocht’.  Eigenlijk wel blij en nieuwsgierig kijk ik naar de mooi ingepakte presentjes.
‘Heb je tóch wat gekocht, lieverd?’
‘Ja’, zegt ze kort.  Ik zit klaar om de pakjes aan te nemen.

Dan pakt zij het eerste pakje en pakt het langzaam uit.
‘Oorbellen voor mij’ en ze laat de glimmertjes zien.
Dan het tweede pakje.
‘Een steen van de berg’, legt ze uit. Ik zie een prachtige paarse steen, precies haar kleur.
Nóg een pakje wordt uitgepakt in mijn bijzijn. Een sleutelhanger die ze direct aan haar tas knoopt.

Voldaan gaat ze zitten en bekijkt haar souvenirs uit Schotland.
Met lege handen glimlach ik met haar mee.

2 reacties

  1. Och zo lief, verwencadeautjes voor haar zelf. Echt goed geluisterd!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

© 2018 Nest met spiegelei

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑

%d bloggers liken dit: